Bir yerde birileriyle aynı yaşamı paylaşıyor olabiliriz,hayatımıza zamanı geldiğinde dokunmuş olabilirler sahte hislerle bunu o zaman değil onlar gittikten sonra fark edebilmişizdir.
Kimisi kendi için doğru olanı yapar ,kimisi bir başkası için.Zaman zaman dile getirmesek de, bunu yaparsak insanlar ne düşünür beni nasıl nitelendirir diye sorgulamaktan kendimizi alamıyoruz,sanıyoruz ki birileri için çok önemliyiz aslında hiç de değiliz.
İnsanları üzmemek asıl amacımızdır bir kaçımız için belki benim içinde öyleydi bunu ne için yapıyordum ya da kim benim için bunu yapıyordu.Ama öğrendim yirmili yaşlarımda insanları benim değerlendirme kriterlerimle değerlendirmemek, herkesten yapabileceği kadarını beklemekmiş doğru olan, sonunda vazgeçersin bir avuç insandan.

örtmenim arkadaşlar konuşuyo!