Serzeniş

bir buhran var ruhumda düğümlenen.
sevimsiz bir sureti sanki hislerimin.
cümlelerimin sonuna oturan nahoş bir ünlem misali,
zihnimin en izbe köşelerine
sevk ediyor düşlerimi.

celladına aşık olmuş bir mahkum gibi
sualsiz teslim ediyorsun bedenimi ey ruhum
hayatın tek düzeliğinde sıkıştırmışsın beni.
kelimelerim bile tavsamış artık,
gevremiş damarlarım sessizliğinde.

karar vermekten korkar olmuş gözlerim.
keder tohumları büyümüş,
boğum boğum olmuş içimde.
yeni sözcüklere direnir olmuş dilim.
eskilerinse çoktan unutulmuş değeri…
biraz arzu biraz gayret diyorsun alay edercesine
ozaman az bi gayret etde bi deyiver
ne ola ki bunun hikmeti…
yada bana bir kaldıraç ver
kendimi oynatayım yerimden…

Orkun DAĞLAROĞLU